System lokalizacji w magazynie to sposób nadawania adresów gniazdom, tak żeby każde miejsce dało się jednoznacznie wskazać i zeskanować. Od budowy adresu zależy, czy lista kompletacyjna ułożona po adresie jest trasą, czy magazynier będzie zawracał. Zakładanie adresów w kartotece programu opisuje strona o miejscach składowania.
Struktura kodu adresu
Adres składa się z segmentów opisujących położenie gniazda od ogółu do szczegółu. Każdy segment ma stałą długość i własne znaczenie, a cały kod drukuje się jako kod kreskowy na etykiecie gniazda. Przykładowy adres A-03-012-04 oznacza strefę A, alejkę trzecią, dwunastą kolumnę regału i czwarty poziom.
| Segment | Przykład | Na co zwrócić uwagę |
|---|---|---|
| Strefa | A, B, CH | Litera albo skrót strefy, na przykład chłodni, ustalony na starcie |
| Alejka | 03 | Numeracja zgodna z kierunkiem przejścia kompletującego |
| Kolumna regału | 012 | Zapas cyfr na rozbudowę, żeby nie zmieniać długości kodu |
| Poziom i pozycja | 04 albo 04-2 | Poziom liczony od posadzki, pozycja tylko przy kilku paletach na belce |
Numerację alejek układa się zgodnie z drogą kompletującego, na przykład tak, żeby alejki nieparzyste przechodzić w górę, a parzyste w dół. Wtedy lista posortowana po adresie jest od razu trasą, co opisuje strona o liście kompletacyjnej.
Zera wiodące i kolejność sortowania
Adres jest tekstem, a tekst sortuje się znak po znaku. Bez zer wiodących kolumna 10 trafia przed kolumnę 2, bo znak „1” jest mniejszy niż „2”, i lista kompletacyjna skacze po regale. Stała długość segmentów - 02 zamiast 2 - usuwa ten problem bez zmian w programie.
Pewniejsze rozwiązanie po stronie bazy to przechowywanie segmentów w osobnych kolumnach liczbowych i składanie kodu do wydruku z tych kolumn. Sortowanie idzie wtedy po liczbach, a kod na etykiecie zawsze ma tę samą postać, niezależnie od tego, kto wpisywał gniazda do kartoteki.
Zapas cyfr w segmencie kolumny pozwala dostawić regały bez zmiany długości kodu. Przeadresowanie hali po latach oznacza nowe etykiety na wszystkich belkach i przerwę w pracy, więc długość segmentów ustala się z myślą o rozbudowie. Zmianę układu regałów opisuje strona o optymalizacji przestrzeni magazynowej.
Etykiety na belkach i tablicach
Gniazda dolnych poziomów oznacza się etykietą na belce, którą magazynier skanuje z ręki. Wyższe poziomy są poza zasięgiem zwykłego skanera, więc ich etykiety zbiera się na tablicy u podstawy regału, każdą w innym kolorze i ze strzałką wskazującą poziom. Operator wózka czyta je skanerem dalekiego zasięgu albo etykiety na wysokich belkach wykonuje się z folii odblaskowej.
Zajętość gniazd na planie regałów pokazuje wizualizacja zajętości magazynu, a obsługę wysokich poziomów - strona o obsłudze magazynu wysokiego składowania.
Lokalizacje bez regału
Nie każdy towar stoi w gnieździe regału. System lokalizacji potrzebuje także adresów dla miejsc, w których towar czeka, zanim trafi na regał albo na samochód. Bez nich paleta zdjęta z rampy jest w systemie „nigdzie”.
- Bufor przyjęć - pole przy rampie, na którym stoi dostawa do czasu zatwierdzenia dokumentu PZ.
- Pole odkładcze - składowanie blokowe na posadzce, z adresem pola zamiast gniazda.
- Strefa wydań - miejsce skompletowanych palet czekających na załadunek.
- Strefa reklamacji - zwroty i towar zablokowany, oddzielone od stanu dostępnego.
Śledzenie palety między tymi miejscami opisuje strona o geolokalizacji palet, a statusy towaru w poszczególnych strefach - strona o stanach magazynowych.