Obcy magazyn wysokiego składowania przechowuje palety kilku firm na jednych regałach. Operator odpowiada za towar, którego nie jest właścicielem, więc każda paleta musi dać się przypisać do klienta niezależnie od gniazda, w którym stoi. Ta strona patrzy na obcy magazyn oczami firmy, która oddaje towar na skład i ocenia system operatora. Codzienną pracę samego operatora opisuje strona o logistyce kontraktowej.
Właściciel jako część klucza stanu
W magazynie własnym stan towaru opisuje para indeks i lokalizacja. W obcym magazynie dochodzi trzecia współrzędna - właściciel. Jeśli nie wchodzi on do klucza, dwie firmy przechowujące ten sam produkt pod tym samym kodem EAN zlewają się w jeden stan, a wydanie dla jednej z nich może zdjąć palety drugiej.
Poprawnie zbudowana tabela stanów ma właściciela w unikalnym kluczu obok indeksu i gniazda, a przy towarze z datą ważności także obok partii. Baza SQL Server odrzuca wtedy zapis, który połączyłby stany dwóch klientów, zanim błąd trafi na dokument. Przy ocenie systemu operatora wystarczy poprosić o zestawienie własnego stanu na wybrany dzień i porównać je z kartoteką we własnym ERP. Stany w układzie wielu właścicieli od strony operatora opisuje materiał o systemie WMS w firmie logistycznej.
- Właściciel - kontrahent, do którego należy towar; od niego zależy, kto może zlecić wydanie.
- Indeks klienta - kod, pod którym klient zna towar we własnym ERP, zapisany obok indeksu operatora, żeby dokumenty dało się uzgodnić bez tabeli przejść prowadzonej w arkuszu.
- Partia z datą ważności - potrzebna przy wydaniu według FEFO, szerzej na stronie o partiach produkcyjnych i datach ważności.
- Numer SSCC nośnika - identyfikator palety z etykiety logistycznej, po którym magazynier odnajduje ją skanem bez przepisywania pozycji.
Przyjęcie zaczyna się od awizacji klienta, więc właściciel jest znany, zanim paleta zjedzie z naczepy. Skan przy rampie tworzy pozycję PZ od razu z przypisanym kontrahentem, co opisuje strona o przyjęciu towaru do magazynu.
Gniazda regału dzielone między klientów
Regał wysokiego składowania ma często gniazda dwugłębokie albo tory przepływowe, w których tylna paleta jest dostępna dopiero po zdjęciu przedniej. Jeśli w jednym torze stoją palety dwóch właścicieli, wydanie dla klienta z tyłu wymaga przestawienia cudzej palety. To dodatkowy kurs wózka wysokiego składowania i dodatkowy dokument MM, za który żaden z klientów nie chce płacić.
Dlatego system operatora powinien traktować tor jako całość: pierwsza paleta ustala właściciela, a kolejne miejsca w torze przyjmują tylko jego towar, dopóki tor się nie opróżni. Gniazda jednogłębokie mogą przyjmować palety dowolnego klienta, bo każdą da się pobrać bez ruszania innych. Reguły wyboru gniazda przy odkładaniu opisuje strona o rozmieszczeniu towaru w magazynie wysokiego składowania.
Opłata liczona z nocnego zrzutu zajętości
Umowa z operatorem zwykle rozlicza składowanie w paletodobach, czyli liczbie palet klienta pomnożonej przez liczbę dób. Liczba palet zmienia się w ciągu dnia, więc potrzebna jest jedna ustalona chwila pomiaru. Najprostsza metoda to zadanie SQL Server Agent uruchamiane o północy, które grupuje zajęte nośniki według właściciela i zapisuje wynik do tabeli zajętości dziennej.
Wiersz raz zapisany w tej tabeli już się nie zmienia, więc faktura za miesiąc jest sumą trzydziestu wierszy, które klient może sprawdzić sam. Liczenie wstecz z historii ruchów też jest możliwe, ale wtedy korekta dokumentu sprzed tygodnia zmienia wynik okresu, który został już zafakturowany.
Stosunek między firmą oddającą towar a operatorem opisuje umowa składu z Kodeksu cywilnego (art. 853 i następne): przedsiębiorca składowy przechowuje za wynagrodzeniem rzeczy oddane na skład, a te pozostają własnością składającego. Stąd wymóg ewidencji - stan każdego klienta musi dać się odtworzyć osobno, niezależnie od stanu całego obiektu.
| Usługa | Jednostka | Źródło w systemie |
|---|---|---|
| Składowanie | Paletodoba | Nocny zrzut zajętości według właściciela |
| Przyjęcie | Paleta albo pozycja PZ | Pozycje przyjęcia potwierdzone skanem na rampie |
| Wydanie | Pozycja WZ albo karton | Pozycje kompletacji zamknięte na terminalu |
| Usługa dodatkowa | Godzina albo sztuka | Zlecenie co-packingu z czasem pracy zapisanym przez magazyniera |
Cenniki przypisane do klientów oraz raport rozliczenia opisuje strona o rozliczeniu kosztów magazynowych.
Wgląd klienta w stan oraz dane na koniec umowy
Klient obcego magazynu nie widzi regałów, więc stan zna tylko z systemu operatora. Moduł internetowy ma pokazywać mu wyłącznie jego towar, a warunek jest jeden: identyfikator kontrahenta musi pochodzić z sesji zalogowanego konta, nie z parametru w adresie. Wtedy zmiana liczby w pasku przeglądarki nie odsłania stanu innej firmy. Zakładanie kont i szyfrowanie połączenia opisuje strona o module internetowym dla kontrahentów.
Druga sprawa to wyjście z umowy. Stan na dzień zakończenia współpracy wynika z sumy ruchów do tej daty, więc system przechowujący pełną historię dokumentów odtworzy go także po miesiącach. Przed podpisaniem umowy dobrze jest ustalić, w jakim formacie operator przekaże stan końcowy z partiami i numerami SSCC - pliku CSV albo komunikatu EDI, który przyjmie następny magazyn. Zestawienia stanu w różnych przekrojach opisuje strona o stanach magazynowych.
Cztery modele portalu klienta, od zlecenia wydania po edycję własnej kartoteki, opisuje artykuł o portalu klienta w czterech wariantach.