W logistyce kontraktowej magazyn obsługuje towar, który do niego nie należy. To jedno zdanie zmienia wymagania wobec ewidencji, bo stan trzeba prowadzić osobno dla każdego zleceniodawcy, a każdą wykonaną czynność da się później zafakturować.
Na czym polega logistyka kontraktowa
Zleceniodawca powierza operatorowi składowanie oraz obsługę wydań, zachowując własność towaru. Umowa opisuje zakres czynności, stawki oraz warunki, które operator ma dotrzymać - czas od awizowanej dostawy do przyjęcia na stan albo dopuszczalną liczbę pomyłek kompletacji.
Towar dwóch klientów bywa fizycznie identyczny. W ewidencji pozostaje jednak rozdzielony, bo stan liczy się per właściciel - inaczej wydanie z zapasu jednego zleceniodawcy pomniejszyłoby stan drugiego, a rozliczenie przestałoby się zgadzać.
Zakres usługi opisuje osobno strona o operatorze logistycznym, a obsługę wielu zleceniodawców w jednym obiekcie - materiał o obcych magazynach wysokiego składu.
Czego wymaga obsługa cudzego towaru
Rozliczenie opiera się na dwóch wielkościach: zajętej powierzchni liczonej w paletodobach oraz liczbie wykonanych operacji. Obie wynikają z zapisów powstających przy zwykłej pracy, więc nie wymagają prowadzenia osobnego zestawienia.
Stawki ustala się per zleceniodawca i per typ czynności, bo przyjęcie całej palety kosztuje inaczej niż kompletacja pojedynczych sztuk. Szczegóły porządkuje strona o rozliczeniu kosztów magazynowych.
Zleceniodawca widzi w portalu wyłącznie własny asortyment - stany, historię wydań oraz zapowiedzi dostaw. Ograniczenie zakresu nie jest ustawieniem interfejsu, tylko warunkiem nałożonym na zapytania, inaczej wystarczyłaby zmiana adresu w przeglądarce, żeby zobaczyć cudze dane.
Rezerwacja rampy oraz okna czasowe dostaw porządkują ruch przy bramach, co opisuje strona o awizacji dostaw. Zdalny dostęp zleceniodawcy zbiera materiał o magazynie klienta.
Przyjęcie PZ oraz PZB na terminalu
Dostawa zapowiedziana wcześniej wchodzi na podstawie zlecenia przyjęcia. Operator wybiera je na terminalu, skanuje kod towaru, wskazuje nośnik wraz z ilością, a na końcu potwierdza gniazdo składowania.
| Cecha | PZ (Przyjęcie Zewnętrzne) | PZB (Przyjęcie Zewnętrzne Bezpośrednie) |
|---|---|---|
| Warunek zastosowania | Rejestracja na podstawie wcześniejszego zlecenia przyjęcia (ZPZ) | Nie wymaga wcześniejszego zlecenia przyjęcia |
| Sposób rejestracji | Wybór zlecenia, skan kodu towaru, wskazanie nośnika wraz z ilością oraz potwierdzenie gniazda składowania | Skan towaru, wskazanie nośnika wraz z ilością oraz potwierdzenie gniazda |
| Realizacja | Najczęściej w aplikacji mobilnej na Androida | Najczęściej w aplikacji mobilnej na Androida |
| Typowe zastosowanie | Standardowe, wcześniej zaplanowane dostawy od dostawców | Nieoczekiwane dostawy wymagające większej elastyczności i szybkości rejestracji |
Dostawa niezapowiedziana nie ma czego podstawić, więc pozycje powstają ze skanów. Dokument zamyka się tak samo, ale brakuje w nim porównania z zamówieniem - różnicę wyłapuje się dopiero przy rozliczeniu ze zleceniodawcą.
Przebieg przyjęcia opisuje osobno strona o przyjęciu towaru do magazynu, a praca na urządzeniu - materiał o WMS na Android.
Partie oraz numery seryjne
Adres gniazda mówi, gdzie towar leży, ale nie mówi, z której dostawy pochodzi. Dopiero numer partii zarejestrowany przy przyjęciu pozwala ustalić, które nośniki objęła wada zgłoszona przez producenta.
Numer seryjny idzie o krok dalej i opisuje pojedynczy egzemplarz. W ewidencji prowadzi się zwykle oba, bo odpowiadają na inne pytania: partia przy wycofaniu dostawy, numer seryjny przy reklamacji konkretnej sztuki.
Data przydatności zapisana przy partii uruchamia regułę FEFO. Przy pobraniu system wskazuje nośnik o najkrótszym terminie, niezależnie od kolejności przyjęcia - zakres opisuje strona o partiach produkcyjnych.
Etykieta nośnika bywa wymagana w formacie narzuconym przez zleceniodawcę, co porządkuje strona o etykiecie logistycznej GS1. Pełen zakres funkcji zbiera opis systemu WMS.