Magazynier pracuje w rękawicach, w ruchu i często w słabym świetle. Każde zbędne kliknięcie, niejasny komunikat albo niewidoczne pole zwiększa ryzyko błędu. System z długą listą funkcji niewiele daje, jeśli operator nie wie, co ma zeskanować w następnym kroku. Dlatego ekrany aplikacji Android w opisywanym wdrożeniu podporządkowano kilku stałym zasadom.
Poniżej pokazujemy je na makietach z danymi fikcyjnymi, a o doborze sprzętu pisze strona o kolektorze danych z Androidem. Zakres aplikacji mobilnej zestawia strona o systemie WMS na Androidzie.
Dlaczego liczba funkcji nie rozstrzyga
Przy porównaniu systemów łatwo zestawić listy funkcji i uznać, że wygrywa dłuższa. Na hali liczy się inna miara: ile skanów i dotknięć ekranu wymaga jedna pozycja zlecenia oraz jak szybko operator wraca do właściwego pola po pomyłce. Dwa systemy z tą samą listą funkcji mogą się pod tym względem bardzo różnić.
Dlatego ocenę ergonomii najlepiej oprzeć na jednej transakcji wykonanej od początku do końca. Wystarczy kompletacja jednej palety i jej pakowanie na kolektorze, a nie przegląd menu na slajdach.
Wszystkie te zasady mają jedną cechę wspólną: zmniejszają liczbę decyzji, które operator podejmuje z pamięci. Kolory, kolejność pól i okna z pytaniem przenoszą część tej pracy na ekran.
Aplikacja w przeglądarce kolektora
Aplikacja działa w przeglądarce kolektora, a nie jako osobny program instalowany na każdym urządzeniu. Aktualizacja obejmuje więc wszystkich operatorów naraz, a zmiana ekranów nie wymaga rozdawania nowych wersji. Menu po zalogowaniu pokazuje tylko transakcje przypisane do roli i ustawień użytkownika; podział uprawnień opisuje strona o administratorze programu.
W opisywanym wdrożeniu pełne menu liczy ponad 20 transakcji. Każda ma ikonę i czytelną nazwę ze skrótem, który operator zna z dokumentów, na przykład PZ albo KPL. Samą zasadę, że menu składa się z przypisanych stron programu, wyjaśnia strona o transakcjach w programie magazynowym.
Na menu widać też podział pracy: przyjęcia, kompletacja i pakowanie mają osobne pozycje, podobnie jak przesunięcia i zmiany indeksu. Magazynier przyjęć nie przewija więc pozycji, których nie używa, bo menu ma tylko transakcje z jego roli.
Z ekranu kompletacji wynika też, co robi za operatora system. Podpowiada zlecony adres zgodnie z trasą zbiórki, wypełnia dane asortymentu i pilnuje kolejności pozycji. Operator nie wybiera, co zrobić najpierw, tylko potwierdza kolejne kroki skanem.
Jedno pole, jedna czynność
Ekran opiera się na zasadzie jednego pola na jeden skan. Operator skanuje adres pobrania, potem numer palety, potem kod EAN, a na końcu wpisuje ilość. Po poprawnym skanie fokus przechodzi do następnego pola, więc nie trzeba dotykać ekranu, a w każdej chwili jedno pole czeka na dane.
- Błąd widać od razu - pomyłka w jednym kroku nie przechodzi do kolejnych pól.
- Szkolenie jest krótsze - kolejność skanowania jest ta sama w różnych transakcjach.
Na ekranie kompletacji z makiety pole palety pobrania jest żółte, bo czeka na skan, a zlecony adres i dane asortymentu są szare, bo ustala je system. Operator widzi w jednym spojrzeniu, które pola może zmienić, a które tylko czyta.
Kolory pól i przycisków mają stałe znaczenie
| Element | Kolor | Znaczenie |
|---|---|---|
| Pole | Szare tło | Tylko do odczytu, wartość ustalona przez system |
| Pole | Żółte tło | Aktywne, czeka na skan albo wpis |
| Przycisk | Zielony | Przejście dalej, na przykład do następnej pozycji |
| Przycisk | Czerwony | Powrót lub wycofanie, na przykład poprzednia pozycja |
Operator, który nauczy się tego raz, rozpoznaje funkcje w każdej transakcji. Nowa transakcja nie wymaga osobnej instrukcji kolorów, bo ekrany opisywanego wdrożenia powstają według tego samego wzorca.
Na dole ekranów stoją stałe przyciski. W kompletacji są to Poprzednia pozycja w kolorze czerwonym i Następna pozycja w zielonym, a pod nimi Lista pozycji oraz Zakończ. Pakowanie ma przyciski Lista pozycji i Zdjęcie, a całość zamyka Zakończ. Przyciski nie zmieniają miejsca między pozycjami zlecenia, więc operator szuka ich zawsze w tym samym miejscu.
Okna z pytaniem TAK i NIE
Decyzje wymagające potwierdzenia, takie jak zatwierdzenie wydania albo zamówienie kuriera, pojawiają się w oknie z dwoma przyciskami: czerwonym NIE i zielonym TAK. Ekran w tle jest przyciemniony, więc operator patrzy na jedno pytanie.
Na makiecie pytanie brzmi: Wydanie zostało zatwierdzone. Czy chcesz zamówić kuriera? Treść jest krótka i jednoznaczna, a kolory przycisków są te same co w reszcie aplikacji. Na wszystkich makietach pola i przyciski zajmują całą szerokość ekranu.
Podpowiedzi, nawigacja i zdjęcia
Przy wyborze zlecenia operator wpisuje dowolny fragment numeru, a lista dokumentów zawęża się do pasujących. Na małej klawiaturze wystarczy wpisać fragment numeru.
W transakcjach z wieloma pozycjami są przyciski poprzedniej i następnej pozycji oraz lista pozycji do zrobienia. Operator może zmienić kolejność, wrócić do pominiętego elementu albo sprawdzić, ile pracy zostało. Pozycja zapisuje się od razu w buforze, więc po opuszczeniu transakcji system przy powrocie otwiera ten sam dokument.
W pakowaniu przycisk ZDJĘCIE dołącza fotografię palety do dokumentu. Przy reklamacji łatwiej wtedy wyjaśnić, w jakim stanie towar opuścił magazyn. Pracę z kolejką zadań na terminalu od strony zmiany opisuje strona o pracy w systemie WMS.
Co sprawdzić przy wyborze aplikacji mobilnej do WMS
Przy porównywaniu systemów wystarczą cztery pytania, które da się zadać podczas pokazu na kolektorze. Każde z nich dotyczy zachowania ekranu, a nie deklaracji z oferty.
- Czytelność - ekrany nadają się do pracy jedną ręką i w rękawicach.
- Powtarzalność - kolejność skanowania jest taka sama w różnych transakcjach.
- Komunikaty - błąd mówi, co zrobić, zamiast ogólnie sygnalizować usterkę.
- Praca przerwana - system pamięta dokument, do którego operator wraca po przerwie.
Wzorzec kolorów obowiązuje na ekranach opisywanego wdrożenia i w starszych formularzach programu. Nowsze ekrany standardowego produktu mają własny wygląd, więc na pokazie warto zapytać, którą wersję oglądasz.
Dobrym testem jest zadanie z kilku kroków. Poproś o kompletację palety z dwóch adresów i przerwij ją w połowie. Wyjdź z transakcji, wejdź ponownie, a na końcu spakuj paletę ze zdjęciem. Sprawdź, czy kolejność pól i znaczenie kolorów jest takie samo w obu transakcjach oraz czy dokument wraca w tym samym punkcie.
Pokaz warto powtórzyć na własnym asortymencie, bo ergonomię ocenia się dopiero na zadaniach, które operator wykonuje codziennie. Dalszą ścieżkę po spakowaniu opisuje artykuł o integracji WMS z kurierami.
Przykład ekranu przyjęcia PZ ze skanem lokalizacji i kodu palety pokazuje artykuł o etykiecie GS1-128 w WMS.