Pytanie o zastosowania sprowadza się do tego, które zadania magazynu przestają być prowadzone na kartce. Cztery obszary wracają niezależnie od branży, a pozostałe wynikają już z nich.
Do czego system jest używany na co dzień
Podstawą jest ewidencja miejsc wraz z nośnikami. Dopiero gdy każde gniazdo ma adres, a każda paleta numer, reszta ma się na czym oprzeć - operacja wykonana przy regale daje się wtedy zapisać bez opisu słownego.
Dokumenty obrotu powstają z zarejestrowanych ruchów, nie z osobnego formularza. Przyjęcie zamyka się w chwili odłożenia towaru na miejsce, a nie po zmianie, gdy ktoś przepisuje kartki przy biurku.
| Zastosowanie | Co robi system | Co zostaje w bazie |
|---|---|---|
| Ewidencja miejsc | Wskazuje gniazdo przy odkładaniu oraz przy pobraniu | Adres nośnika razem z czasem zmiany miejsca |
| Obsługa dokumentów | Tworzy dowód obrotu z zarejestrowanych skanów | Pozycja dokumentu powiązana z konkretnym ruchem |
| Kierowanie pracą | Dzieli zlecenie na zadania i układa je według drogi | Czas oraz osoba, która potwierdziła zadanie |
| Rozliczenie usług | Zlicza zajętą powierzchnię oraz wykonane operacje | Podstawa faktury dla właściciela towaru |
Z tych samych zapisów wychodzą stany magazynowe. Nie są osobną ewidencją prowadzoną równolegle, więc nie mają jak rozjechać się z historią ruchów.
Kierowanie pracą operatorów
Zlecenie nie trafia do nikogo w całości. System dzieli je na zadania, przypisuje do stref oraz układa w kolejności wynikającej z drogi przez halę, żeby operator nie wracał do tej samej alei kilka razy.
Na terminalu widać jedno zadanie razem z adresem oraz ilością. Potwierdzenie zamyka je i podstawia następne - opisuje to strona o komisjonowaniu.
Czas między pobraniem zadania a jego potwierdzeniem zapisuje się przy każdej pozycji. Obciążenie stref w ciągu doby wychodzi z tych zapisów, a nie z obserwacji kierownika - pokazuje je strona o monitoringu magazynu.
Reguła odkładania kieruje asortyment schodzący codziennie bliżej strefy pakowania. Klasa rotacji liczy się z historii pobrań, więc rozmieszczenie zmienia się razem z sezonem bez osobnej decyzji - szerzej opisuje to strona o miejscach składowania.
Identyfikowalność partii oraz wycofanie
Numer partii zarejestrowany przy przyjęciu wiąże towar z konkretną dostawą. Gdy dostawca zgłasza wadę, pytanie brzmi: które nośniki z tej partii wyszły i do kogo. Odpowiedź wynika z zapisanych wydań, nie z przeglądania protokołów papierowych.
Numer nośnika rozdziela dwa poziomy. Indeks mówi, co to za towar, numer palety - która to sztuka z danej dostawy. Budowę oznaczeń opisuje strona o etykiecie logistycznej GS1, a wykaz identyfikatorów zastosowania porządkuje dokumentacja GS1.
Data ważności prowadzona przy partii uruchamia regułę FEFO: przy pobraniu system wskazuje nośnik o najkrótszym terminie, niezależnie od kolejności przyjęcia. Zakres opisuje strona o partiach produkcyjnych, a odczyt bez linii wzroku - materiał o RFID w magazynie.
Blokada gniazda wstrzymuje wydanie z miejsca objętego zatrzymaniem partii. Towar pozostaje widoczny w zestawieniach, ale wypada z podpowiedzi przy pobraniu, więc operator nie sięgnie po niego przez pomyłkę.
Rozliczenie usług składowania
W magazynie obsługującym cudzy towar system liczy dwie wielkości: zajętą powierzchnię oraz liczbę wykonanych operacji. Obie wynikają z zapisów powstających przy zwykłej pracy, więc nie wymagają osobnego raportowania.
Stawki ustala się per właściciel towaru oraz per typ operacji, bo przyjęcie całej palety kosztuje inaczej niż kompletacja pojedynczych sztuk. Zakres opisuje strona o rozliczeniu kosztów magazynowych.
Właściciel towaru dostaje wgląd wyłącznie we własny asortyment - stany, historię wydań oraz zapowiedzi dostaw. Opisuje to strona o magazynie klienta, a pełny zakres funkcji - opis systemu WMS.