Przyjęcie wewnętrzne na paletę ma w opisywanym wdrożeniu dwa tryby pozycji: nową paletę i dopisanie towaru do palety wybranej z listy. Operator rejestruje przychód wewnętrzny w jednym dokumencie i przy każdej pozycji wybiera tryb. Tryb zmienia listę pól, a razem z nią to, co operator wpisuje, a co program ustala sam.
W opisywanym wdrożeniu pozycję przyjęcia wewnętrznego dopisuje się w jednym z dwóch trybów, które mają różne listy pól. W trybie „Nowa paleta” operator wybiera lokalizację i rodzaj palety, a w trybie „Dodaj” wskazuje paletę z listy palet zawężonej do wybranego artykułu, a lokalizację program ustala ze stanu tej palety.
Gdy operator zostawia domyślny tryb „Nowa paleta”, formularz pyta o lokalizację i rodzaj palety, a pusty numer palety dostaje numer z licznika. Gdy włącza „Dodaj”, formularz pyta o paletę z listy i nie pyta już o lokalizację ani o rodzaj palety. W obu trybach pozycja dostaje znacznik pochodzenia, który zostaje zapisany razem z nią.
Pozycja przyjęcia wewnętrznego powstaje w jednym z dwóch trybów
Na kaflu „Pozycje” formularza przyjęcia wewnętrznego są dwa przełączniki: „Nowa paleta” i „Dodaj”. Przełącznik „Nowa paleta” jest zaznaczony domyślnie, a zaznaczenie jednego przełącznika odznacza drugi. Według dokumentacji wdrożenia dokument rejestruje przychód wewnętrzny i pozwala dopisać przyjęcie całej palety albo dodać artykuł do istniejącej palety.
Zmiana przełącznika czyści pola pozycji i przełącza widoczne wiersze formularza. Operator, który zmieni zdanie w trakcie wpisywania, zaczyna więc pozycję od początku. Dokument zapisują dwa przyciski: „Zatwierdź dokument” nadaje mu numer, a „Bufor” zostawia go w buforze. Przyjęcie zewnętrzne ma własny formularz, a jego regułę numeru palety opisuje strona o podziale ilości na palety.
Przy nowej palecie formularz pyta o lokalizację i rodzaj palety
Pola „Asortyment” i „Lokalizacja” wskazują towar i miejsce. Cztery pola opisują nośnik i partię: „Numer palety”, „Numer partii”, „Data ważności” i „Rodzaj palety”. Pole „Ilość” przyjmuje liczbę. Numer palety jest w tym trybie opcjonalny, a numer partii wymagany. Gdy brakuje lokalizacji albo rodzaju palety, formularz pokazuje w oknie „Dopisanie pozycji” komunikaty „Brak lokalizacji!” i „Brak rodzaju palety!”.
Pusty numer palety dostaje numer z licznika palet, a pozycja dostaje znacznik pochodzenia nowej palety. Według dokumentacji wdrożenia program zapisuje numer palety automatycznie, gdy pole przy dopisaniu jest puste. Lista artykułów obejmuje aktywne artykuły wybranego kontrahenta w magazynie dokumentu, a wyszukiwarka startuje od trzech znaków. Po wpisaniu co najmniej dwóch znaków lista lokalizacji pokazuje najwyżej 50 trafień z miejsc aktywnych i niezablokowanych.
Lista rodzajów palet obejmuje wszystkie aktywne rodzaje i nie jest zawężona do kontrahenta dokumentu; w przyjęciu zewnętrznym jest zawężona. Tę różnicę między dokumentami opisuje strona o kontrahencie w dokumencie przyjęcia. Rodzaj palety jako pole pozycji omawia z kolei strona o rodzaju palety w dokumencie.
| Cecha | Nowa paleta | Dodaj |
|---|---|---|
| Numer palety | pole opcjonalne, pusty numer dostaje numer z licznika | pole wymagane, wybór z listy palet z tym artykułem |
| Lokalizacja | wybierana w formularzu | ustalana ze stanu wskazanej palety |
| Rodzaj palety | pole wymagane | pola nie ma |
| Numer partii i data ważności | wpisywane w formularzu | wpisywane w formularzu |
| Znacznik pozycji | N | D |
| Lista do wyboru | aktywne lokalizacje i rodzaje palet | palety z wybranym artykułem |
Przy dopisaniu formularz zaczyna od listy palet z wybranym artykułem
Tryb „Dodaj” nie ma pól „Lokalizacja” i „Rodzaj palety”. Ma za to pole „Numer palety”, które jest wymagane i działa jak lista palet; brak wyboru kończy się komunikatem „Brak numeru palety!”. Lista powstaje po wyborze artykułu, gdy włączony jest przełącznik „Dodaj”. Jest zawężona trzema warunkami: wybranym artykułem, oddziałem i magazynem dokumentu. Zakres listy zależy od widoku stanu w bazie, którego tu nie opisujemy.
Linia listy ma cztery elementy, które pokazuje poniższa lista. Nie ma wśród nich ilości, więc osoba wybierająca paletę nie odczyta jej z linii. Lista palet w wydaniu wewnętrznym ma własny opis na stronie o wydaniu wewnętrznym z listy palet.
- Numer palety. Pokazany pogrubieniem na początku linii.
- Adres. Lokalizacja, w której leży wskazana paleta.
- Partia. Numer partii wskazanej palety.
- Data ważności. Data ważności przy tej partii.
Przy dopisaniu lokalizację ustala program ze stanu palety
Po wyborze palety z listy program odczytuje ze stanu wskazanej palety dla wybranego artykułu numer palety i lokalizację, a potem zapisuje je w pozycji. Lokalizacji z formularza w tym trybie nie używa. Pozycja dostaje znacznik pochodzenia dopisania. Dla operatora oznacza to jeden wybór zamiast dwóch: wskazuje paletę, a miejsce wynika z jej stanu.
Partię i datę ważności operator wpisuje w formularzu; program nie przepisuje ich ze stanu palety. Numer partii jest w tym trybie wymagany. Dopisanie do palety nie przenosi więc partii z palety na pozycję: pozycja ma tę partię, którą wpisał operator.
Wybór trybu decyduje, czy powstaje nowy nośnik, czy ilość trafia na paletę, która już jest w programie.
Znacznik pochodzenia zostaje przy pozycji
Znacznik pochodzenia pozycji jest zapisywany razem z pozycją. W trybie nowej palety pozycja dostaje jeden znacznik, a w trybie dopisania drugi. Siatka pozycji w formularzu znacznika nie pokazuje. Cztery jej kolumny to „Indeks”, „Nazwa”, „Ilość” i „Numer partii”, a cztery kolejne to „Data ważności”, „Numer palety”, „Lokalizacja” i „Rodzaj palety”.
Osoba, która później przegląda dokument, nie odczyta więc z siatki, która pozycja powstała jako nowa paleta, a która jako dopisanie. Różnicę widać za to w listach pól: pozycja z dopisania nie ma w formularzu lokalizacji ani rodzaju palety, a pozycja z nowej palety je ma.
Partia i data ważności w obu trybach pochodzą z formularza
Wymagana data ważności zależy od znacznika w kartotece artykułu. Przy pustej dacie formularz sprawdza kartotekę i pokazuje komunikat „Wymagana data ważności!”. Kalendarz przyjmuje daty od wczoraj do pięciu lat naprzód. W obu trybach dane partii wpisuje operator.
- Nowa paleta. Numer partii jest wymagany, a datę ważności operator wpisuje w formularzu.
- Dodaj. Partię i datę ważności operator też wpisuje w formularzu; program nie przepisuje ich ze stanu palety.
Przykład (dane wymyślone) w sześciu krokach. Nazwy i numery w nim są fikcyjne.
- Operator A rejestruje przychód wewnętrzny Artykułu A w Dokumencie 26-1001. Zostawia domyślny tryb „Nowa paleta”. Wybiera Lokalizację A i rodzaj palety, a potem wpisuje Partię A i ilość 12.
- Pole numeru palety zostawia puste, więc program nadaje numer z licznika.
- Potem przełącza się na „Dodaj” i wybiera artykuł; lista pokazuje palety zawężone do tego artykułu.
- Wskazuje Paletę A z listy. Wpisuje Partię B i ilość 8.
- Program ustala lokalizację ze stanu wskazanej palety, więc operator nie wybiera jej drugi raz.
- Obie pozycje mają różne znaczniki pochodzenia: pierwsza nowej palety, druga dopisania.
Pytania do analizy
- Czy w Państwa magazynie zdarza się dołożyć towar na paletę, która już jest w programie, i kto o tym decyduje?
- Czy po dopisaniu do palety numer partii ma być nowy, czy taki jak na palecie?
- Skąd przy przyjęciu wewnętrznym ma pochodzić numer palety: z licznika czy z etykiety?
- Kto sprawdza później, które pozycje dokumentu powstały jako nowa paleta, a które jako dopisanie?
Zamknięcie palety skanem nośnika, które przenosi skany do ruchów magazynowych, opisuje artykuł o zamknięciu palety skanem nośnika.