Przyjęcie PZB i PW zakłada się w opisywanym wdrożeniu jednym formularzem WWW, w którym każda pozycja ma własną, wymaganą lokalizację. Dokument zapisany w buforze realizuje potem operator na terminalu kolektora, który podstawia ilość i adres z dokumentu i zatwierdza go po ostatniej pozycji.
Osoba zakładająca dokument zajmuje się więc nagłówkiem i lokalizacjami, a operator skanami i ilościami. W opisywanym wdrożeniu lokalizację podaje się przy każdej pozycji dokumentu, a nie raz w nagłówku. Po dodaniu pozycji pole lokalizacji wraca do stanu pustego, więc następna pozycja wymaga nowego wyboru.
Terminal PZB realizuje zapisany dokument: operator skanuje kod EAN i potwierdza ilość oraz adres, a po ostatniej pozycji dokument zostaje zatwierdzony. Wyróżnia to opisywane wdrożenie od przyjęcia, w którym lokalizacja jest atrybutem całego dokumentu: tutaj jest polem wymaganym każdej pozycji, a terminal tylko potwierdza adres zapisany w buforze.
Jeden formularz przyjmuje towar od dostawcy i z obiegu wewnętrznego
Jeden formularz WWW obsługuje przyjęcie zewnętrzne bezpośrednie (PZB) i przyjęcie wewnętrzne (PW). Typ dokumentu pochodzi z parametru adresu, a domyślnie jest to PW. Legenda sekcji nagłówka brzmi „Przyjęcie do magazynu”. Kontrahent jest wymagany i wybierany z listy właścicieli towaru: lista pokazuje tylko kontrahentów, którzy mają aktywne artykuły w magazynie i oddziale użytkownika, a wyszukiwanie obejmuje nazwę i skrót. Po wyborze kontrahenta lista asortymentu zawęża się do jego artykułów.
Oba typy dzielą ten sam przebieg zakładania dokumentu, więc różnice dotyczą etykiet i kilku pól nagłówka, które opisuje następna sekcja. Przyjęcie, w którym pozycją jest nośnik z opisem, a nie artykuł z kartoteki, opisujemy w artykule o cross-dockingu z nośnikiem z opisem.
- Typ z adresu. Parametr adresu wybiera PZB albo PW, domyślnie PW.
- Kontrahent. Pole wymagane, wybierane z listy właścicieli towaru.
Nagłówek dokumentu zależy od typu przyjęcia
Etykiety zależą od typu. W PZB pole numeru nazywa się „Numer zamówienia klienta”, a w PW „Numer dokumentu wewnętrznego”. Pole „Numer dostawy” jest ukryte dla PW. Pozostałe pola nagłówka to „Z dnia” i uwagi do 200 znaków. Data w polu „Z dnia” jest wymagana i mieści się w zakresie od 365 dni wstecz do dziś.
Dla PW pole „Powód” jest wymagane i pochodzi z listy słownikowej, a wartość trafia do pozycji i do zapisu nagłówka. Przycisk „Dalej” sprawdza kontrahenta i datę, a dla PW także powód, po czym blokuje te pola i odsłania sekcję „Pozycje”. Po przejściu dalej nagłówka nie zmienia się już w tym samym kroku, więc o typie i kontrahencie trzeba zdecydować przed dodaniem pierwszej pozycji.
| Pole | PZB | PW |
|---|---|---|
| Numer w nagłówku | „Numer zamówienia klienta” | „Numer dokumentu wewnętrznego” |
| „Numer dostawy” | widoczny | ukryty |
| „Powód” | brak pola | wymagany, z listy słownikowej |
Każda pozycja ma własną, wymaganą lokalizację
Asortyment wybiera się z listy zawężonej do kontrahenta, a wyszukiwać można po trzech polach: indeksie, nazwie albo kodzie kreskowym. Lokalizacja jest polem wymaganym każdej pozycji: wybiera się ją z listy lokalizacji aktywnych i niezablokowanych w magazynie i oddziale użytkownika. Po dodaniu pozycji pole lokalizacji wraca do stanu pustego, więc każda następna pozycja wymaga nowego wyboru.
Osoba zakładająca dokument nie może więc przypisać jednej lokalizacji całemu dokumentowi. Każdą pozycję kieruje na miejsce osobno, a ten wybór widać potem na terminalu jako adres podstawiony w kroku lokalizacji. Zasadę oznaczania miejsca przyjęć produkcyjnych opisuje artykuł o jednej lokalizacji produkcyjnej, a przebieg przyjęcia ze zlecenia artykuł o przyjęciu produkcyjnym na kolektorze.
Pozycja nie niesie numeru palety ani partii, a dokument kończy się zapisem lub buforem
Zapis pozycji dodaje dodatnią ilość z adresem wybranej lokalizacji. Numer palety i numer partii przyjmują wartość „BRAK”, a daty są puste. Pozycja nie niesie więc danych o nośniku ani o partii; ten wzorzec opisujemy szerzej w artykule o magazynie bez numerów palet i partii.
Przycisk „Zapisz” zatwierdza dokument po pytaniu „Czy na pewno chcesz zatwierdzić dokument przyjęcia ?”, a przycisk „Bufor” zostawia go w buforze po pytaniu „Czy zostawić dokument w buforze ?”. Przy zerze pozycji oba przyciski pokazują komunikat „Brak pozycji dokumentu”. Numer dokumentu powstaje przy zatwierdzeniu z licznika miesięcznego.
- Zapisz. Zatwierdza dokument po pytaniu o potwierdzenie.
- Bufor. Zostawia dokument w buforze po pytaniu.
Operator realizuje zapisany dokument na terminalu
Terminal PZB realizuje dokument PZB zapisany w buforze. Dokument wybiera się z listy z filtrem po fragmencie numeru, w której mieści się do dziesięciu pozycji, albo terminal bierze pierwszy dokument z kolejki. Operator skanuje kod EAN, a potem potwierdza ilość i lokalizację docelową. Po kodzie EAN ilość i adres są wstępnie wypełnione wartościami z pozycji bufora, a operator potwierdza je klawiszem ENTER albo zmienia.
Lokalizacja docelowa na terminalu jest odrzucana z czterech powodów (wyłączona, nieaktywna, zablokowana, nieistniejąca). Pole przyjmuje też numer lokalizacji z etykiety o dowolnej liczbie cyfr: najpierw szuka adresu, potem numeru. Zapis z terminala aktualizuje istniejącą pozycję bufora, ustawiając cztery grupy wartości.
- Artykuł i ilość. Artykuł oraz ilość rzeczywista.
- Lokalizacja. Adres wybrany lub potwierdzony na terminalu.
- Nośnik i partia. Wartość „BRAK” w numerze palety i w numerze partii.
- Czas i login. Dwa znaczniki czasu (start i realizacja) oraz login terminala.
Do historii trafia wpis o zatwierdzeniu pozycji na dokumencie za pomocą terminala. Lista pozycji terminala obejmuje tylko pozycje jeszcze niezrealizowane z terminala. Po ostatniej terminal zatwierdza dokument i nadaje mu numer z licznika miesięcznego. Następnie pyta: „Dokument został zatwierdzony” oraz „Czy chcesz zrealizować nowy dokument?”.
Ilości są liczbami całkowitymi, a tabela pozycji nie pokazuje palety ani partii
Ilość jest liczbą całkowitą od 1 do 9 999 999. Tabela pozycji ma sześć kolumn danych („Lp”, „Indeks”, „Nazwa”, „Lokalizacja”, „Ilość” i „Uwagi”) oraz kolumnę z ikoną usuwania pozycji i nie pokazuje danych palety ani partii. Ilość zapisana na terminalu zastępuje w pozycji ilość wpisaną w formularzu, bo zapis z terminala ustawia ilość rzeczywistą.
Edytować można tylko dokument w buforze. Gdy zapytanie edycji nie zwróci dokładnie jednego wiersza, na przykład dla dokumentu zatwierdzonego, formularz pokazuje komunikat „Dokument zatwierdzony nie podlega edycji”.
„Dokument zatwierdzony nie podlega edycji” - komunikat widoczny po otwarciu dokumentu, którego zapytanie edycji nie zwraca jako dokładnie jednego wiersza w buforze (na przykład dokument zatwierdzony).
Przykład (dane wymyślone) w czterech krokach. Nazwy i numery w nim są fikcyjne.
- Osoba zakładająca dokument tworzy przyjęcie PZB od Dostawcy Testowego z numerem zamówienia klienta Zamówienie 26-1001. Dodaje dwie pozycje po 120: Artykuł A na Lokalizację A oraz Artykuł B na Lokalizację B. Zostawia dokument w buforze.
- Operator A otwiera na kolektorze przyjęcie PZB i wybiera dokument z listy. Skanuje kod Artykułu A.
- Terminal pokazuje ilość 120 i adres Lokalizacji A z dokumentu, a operator potwierdza je klawiszem ENTER.
- Po drugiej pozycji terminal zatwierdza dokument i pyta o następny.
Pytania do analizy
- Czy ilość całkowita bez jednostki na ekranie wystarcza osobie, która przyjmuje towar?
- Co dzieje się z dokumentem PZB, gdy operator zrealizuje na terminalu tylko część pozycji?
- Czy lokalizację przy pozycji ustala osoba zakładająca dokument, a operator może ją zmienić na terminalu?
- Czy ilość planowana z dokumentu ma pozostać widoczna po realizacji obok ilości rzeczywistej?