Drukarka etykiet w magazynie pracuje inaczej niż biurowa: drukuje krótkie serie, często, przez całą zmianę. Liczy się więc czas pierwszego wydruku, trwałość głowicy oraz to, czy urządzenie przyjmie polecenie wprost z systemu, bez pośrednictwa sterownika na stanowisku.
Jak dobrać drukarkę do magazynu
Cztery parametry przesądzają o doborze modelu. Reszta wyposażenia zależy już od organizacji pracy przy rampie.
- Metoda druku - termiczna bezpośrednia przy etykietach o krótkim życiu, termotransferowa tam, gdzie nadruk ma przetrwać miesiące w chłodni albo w świetle.
- Rozdzielczość głowicy - 203 dpi wystarcza dla etykiety logistycznej, 300 dpi przy drobnym druku, 600 dpi przy kodach 2D na małej powierzchni.
- Interfejs - port sieciowy pozwala wysyłać zadania wprost z serwera, bez sterownika na stanowisku i bez lokalnej kolejki.
- Obciążenie dobowe - głowica ma określony przebieg w metrach, więc model półprzemysłowy wytrzyma serię, przy której biurowy zacznie gubić kalibrację.
Wydruk uruchamia system klasy WMS w momencie zamknięcia nośnika albo zarejestrowania przyjęcia. Zakres samych etykiet opisuje strona o drukarce etykiet.
Klasa przemysłowa w pracy magazynowej
Obecnym odpowiednikiem tej klasy jest Zebra ZT411: metalowa obudowa, głowica wymienna bez narzędzi, prowadnice regulowane pod szerokość rolki do 104 mm. Urządzenie przyjmuje taśmy termotransferowe nawinięte barwnikiem do wewnątrz oraz na zewnątrz, co poszerza wybór materiałów eksploatacyjnych.
Starszy model ZM400 spotyka się jeszcze w magazynach, ale producent wycofał go ze sprzedaży. Przy planowaniu zakupu ma to znaczenie praktyczne: części zamienne oraz głowice do ZM400 pochodzą z rynku wtórnego, a nowe wdrożenie warto oprzeć na modelu wspieranym.
W praktyce magazynowej urządzenie stoi przy stanowisku pakowania albo przy rampie przyjęć. Etykieta logistyczna z numerem SSCC powstaje zaraz po zamknięciu palety, a operator nakleja ją i potwierdza skanem, że trafiła na właściwy nośnik.
Budowa i interfejsy
Wyświetlacz z menu w kilkunastu językach pozwala ustawić parametry bez podłączania komputera. Kalibracja mediów wykonuje się automatycznie po założeniu nowej rolki, co skraca przestoje przy zmianie materiału.
Po stronie połączeń są USB, port szeregowy oraz gniazdo sieciowe z własnym serwerem druku. Moduł bezprzewodowy obsługuje uwierzytelnianie oraz szyfrowanie, co ma znaczenie przy drukarkach stojących poza siecią przewodową. Opcjonalnie dochodzi obsługa technologii RFID, czyli zapis danych do chipa w etykiecie podczas drukowania.
Parametry techniczne
| Rozdzielczość głowicy | Maksymalna szybkość druku | Zastosowanie |
|---|---|---|
| 203 dpi | 356 mm/s | Etykieta logistyczna z numerem SSCC, kody liniowe o standardowym module |
| 300 dpi | 254 mm/s | Drobny druk opisowy oraz kody o wąskim module |
| 600 dpi | 152 mm/s | Kody dwuwymiarowe na małej powierzchni, oznaczenia elementów |
Zależność jest odwrotna: wyższa gęstość punktów oznacza niższą prędkość przesuwu. Przy serii kilkuset etykiet na zmianę różnica między 203 a 600 dpi liczy się w minutach postoju przy stanowisku pakowania.
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Metoda druku | Termotransferowa oraz termiczna bezpośrednia |
| Pamięć | 512 MB RAM, 2 GB pamięci trwałej |
| Złącza | USB 2.0, USB host, RS-232, Ethernet 10/100, Bluetooth; opcjonalnie moduł bezprzewodowy 802.11ac |
| Język poleceń | ZPL II, dodatkowo tryb zgodności z innymi językami drukarek |
Drukarka podłączona przez port sieciowy pracuje jako urządzenie współdzielone. Zadanie wysłane z serwera trafia do niej nawet wtedy, gdy stanowisko operatora jest wyłączone, co ma znaczenie przy wydrukach seryjnych uruchamianych nocnym przetwarzaniem.
Język ZPL II opisuje układ etykiety w formie poleceń tekstowych, więc szablon da się wersjonować razem z resztą konfiguracji. Zmiana logo albo przesunięcie pola nie wymaga wtedy interwencji na każdym stanowisku osobno - wystarczy podmiana szablonu po stronie systemu. Szerszy kontekst daje opis drukarki etykiet oraz strona o etykiecie logistycznej GS1.