Kody kreskowe odgrywają ważną rolę w zarządzaniu magazynem. Pomagają one w utrzymaniu porządku i efektywności. Dzięki nim, pracownicy mogą szybko zidentyfikować produkty. Dlatego też drukowanie i skanowanie etykiet logistycznych jest niezbędne.
Kod kreskowy zamienia ciąg znaków na obraz, który urządzenie odczyta szybciej i pewniej niż człowiek przepisujący indeks z kartki. Cała reszta - symbolika, wymiary, sposób wydruku - wynika z warunków, w jakich ten odczyt ma się udać.
Jak działa odczyt kodu
Wiązka światła przesuwa się wzdłuż kodu i oświetla kolejne jego punkty. Przerwy odbijają światło mocniej, kreski słabiej, a fotodioda zamienia te różnice na sygnał elektryczny. Znaczenie ma czas trwania każdego impulsu, bo z niego dekoder odtwarza szerokości kresek, a z nich znaki.
Symbolika opisuje reguły budowy kodu: zbiór dopuszczalnych znaków, proporcje elementów oraz sposób liczenia cyfry kontrolnej. Ta ostatnia jest zabezpieczeniem przed odczytem częściowym - kod przeczytany z błędem nie przechodzi weryfikacji i zostaje odrzucony, zamiast trafić do bazy jako inny towar.
Najwęższa kreska, zwana modułem X, wyznacza wielkość całego symbolu. Wydruk pomniejszony poniżej wartości przewidzianej dla danej symboliki przestaje się skanować, choć dla oka nadal wygląda poprawnie. Tak samo działa przycięcie jasnego marginesu wokół kodu.
| Typ kodu | Charakterystyka |
|---|---|
| Jednowymiarowe (1D) | Informacje zapisane w jednej linii, najczęściej w postaci kresek |
| Dwuwymiarowe piętrowe | Rozwinięcie kodów 1D - kilka linii kodu ułożonych jedna pod drugą |
| Dwuwymiarowe matrycowe | Informacja zapisana na określonej powierzchni bez użycia kresek |
| Kody złożone | Łączą elementy kodów jednowymiarowych i dwuwymiarowych |
| Kody trójwymiarowe | Wytłaczane kody, w których zamiast różnic kolorów wykorzystuje się głębokość tłoczenia |
Generowanie kodu w systemie
Konfiguracja opisuje, z jakich pól powstaje treść kodu - może to być sam indeks albo złożenie kilku wartości. Procedura generująca tworzy obraz i zapisuje go w bazie albo jako plik graficzny w formacie GIF, BMP, PNG lub JPEG.

Obraz sprawdza się na ekranie oraz w dokumencie. Na drukarkę etykiet wysyła się co innego - polecenie w języku drukarki, z którego urządzenie samo rysuje kod w rozdzielczości swojej głowicy. Obraz przeskalowany przy druku gubi proporcje kresek i przestaje być czytelny dla skanera, dlatego szablon etykiety opisuje drukarka etykiet.
Którą symbolikę wybrać
Wybór zależy od tego, co trzeba zapisać. Numer handlowy sztuki mieści się w kodzie EAN, ale numer nośnika razem z partią oraz datą przydatności wymaga symboliki przenoszącej kilka pól naraz.
| Symbolika | Co koduje | Gdzie występuje |
|---|---|---|
| EAN-13 | Numer handlowy pojedynczej sztuki towaru | Opakowanie jednostkowe przychodzące od producenta |
| GS1-128 | Kilka pól oznaczonych identyfikatorami zastosowania | Etykieta nośnika z numerem palety, partią oraz datą |
| Code 128 | Dowolny ciąg znaków bez narzuconej struktury | Adresy gniazd oraz oznaczenia wewnętrzne |
| Data Matrix | Dane zapisane na powierzchni zamiast w linii | Drobne elementy, gdzie brakuje miejsca na kod liniowy |
W GS1-128 każde pole poprzedza identyfikator zastosowania w nawiasach - (00) dla numeru nośnika, (01) dla numeru handlowego, (10) dla partii, (15) dla daty przydatności. Skaner rozdziela pola po tych oznaczeniach, więc jeden odczyt wypełnia kilka pozycji formularza. Wykaz porządkuje dokumentacja GS1, a budowę etykiety - strona o etykiecie logistycznej GS1.
Kody dwuwymiarowe mieszczą więcej znaków na mniejszej powierzchni i odczytują się pod dowolnym kątem. Radzą sobie też z częściowym uszkodzeniem symbolu, bo mają wbudowaną nadmiarowość - dlatego trafiają tam, gdzie etykieta się ociera albo brudzi.
Co jest kodowane w magazynie
Kodowaniem obejmuje się cztery grupy obiektów: miejsca składowania, nośniki logistyczne, opakowania oraz dokumenty. Dopiero komplet tych oznaczeń pozwala prowadzić ewidencję samym skanerem, bez wpisywania indeksów z klawiatury.
Etykieta gniazda musi dać się odczytać z poziomu posadzki, także z piątego poziomu regału. Rozstrzyga o tym zasięg głowicy w urządzeniu, co opisuje strona o kolektorze danych, oraz sposób oznaczenia miejsc, który porządkuje materiał o miejscach składowania.
Warunki bywają trudniejsze niż sam wydruk. Folia stretch naciągnięta na paletę odbija światło pod kątem, a etykieta w mroźni odchodzi od podłoża, jeśli użyto kleju do warunków pokojowych. Oba przypadki dają ten sam objaw: kod widoczny dla oka, nieczytelny dla skanera.
Powiązanie kodu z pozycją słownika opisuje strona o kartotekach magazynowych, a zakres pozostałych funkcji - opis systemu WMS.
Kod EAN opakowania z liczbą sztuk w kartotece, który steruje oknem zamówienia, opisuje artykuł o opakowaniach zbiorczych w zamówieniu.
Rozpoznawanie kodu EAN i GS1 w jednym polu kolektora oraz maskę dla kodu producenta opisuje artykuł o jednym polu Kod na kolektorze.